Kleuterjuf wordt reizende sportjuf - H.
Reeds twintig jaar was ik in mijn eigen gemeente als kleuterjuf werkzaam. Veel verzameld, veel aan mijn klas vertimmerd, zoals een echte kleuterjuf. Maar vorig jaar, ondanks mijn twintig jaar, was er in mijn regio nergens nog een klasje vrij. Ik moest het doen met de resturen 'sport voor kleuters'. Ik had nachtmerries: ik was kleuterjuf en geen sportjuf, ik zou in scholen moeten komen waar ik niemand kende,… Na een jaar kleutersport moet ik toegeven dat ik het eigenlijk heel graag doe. Ik ben een ander mens. Ik kom in andere scholen, bij andere collega's en dit verruimde mijn wereld. Door de kleutersport kreeg ik zin om zelf te sporten. Ik ga nu eenmaal per week lopen, sport met mijn vriendin én met mijn dochter. De sleur is doorbroken, ik voel me fit, lenig en goed in mijn vel, ik zou het niet meer kunnen missen. Het werkt zo aanstekelijk dat mijn man zei 'ik ben jaloers, ik wil ook sporten'. Het is een plezier om de kleuters te horen roepen 'joepie, 't is vandaag sporten!', 'wanneer is het aan ons?' of 'wauw, 't zal weer leuk zijn!'. Nog steeds verlang ik naar mijn eigen klas, maar wat er ook gebeurt, sporten blijf ik doen. H.
Hoe een 'start to run' me deed herleven ... - V.
Zeven jaar geleden ontmoette ik de man van mijn leven. Er was slechts een obstakel: hij woonde op een uur rijden. Maar waar hij woonde was zo uniek dat ik best kon begrijpen dat hij daar wilde blijven. Ik verhuisde naar een voor mij onbekende omgeving. Ik leg ook niet snel contacten, maar onze relatie was jong en ik kon daarmee leven. Ik werd zwanger en bruiste van de energie. Ons zoontje werd geboren. Een klein en hulpeloos mooi mensje had plots al mijn tijd nodig. Ik kende nog niemand in mijn buurt. Toen ging het bergaf met me. Ik had geen zin in iets of iemand. Het vergde veel energie om positief te denken. Er kwam een folder van de sportraad van de gemeente om samen te joggen. Een andere mama aan de schoolpoort had er ook zin in en we stimuleerden elkaar steeds opnieuw. Onze partners leerden elkaar kennen en we spraken steeds vaker af, ook op andere momenten en voor andere dingen. Doordat ik ging lopen, lette ik meer op mijn voeding en stopte ik met roken. De spiraal is omgebogen. Af en toe was er een terugval, maar nu ben ik er bovenop. Ik ben blij dat ik beginnen sporten ben, want nu loopt het echt veel beter.
Sporten met vrienden helpt je erdoor - T.
Vorig jaar verloor ik mijn vriendin aan een ander. Voor mij was dit een enorme klap. Ik sloot me voortdurend op en zette geen stap meer buiten. Ik liet zelfs niemand meer binnen. Ik at bijna niets en zag het gewoon niet meer zitten. Enge gedachten spookten door mijn hoofd. Ik wilde niet meer verder. Tot… ik letterlijk ging lopen van al mijn problemen. Ik trok mijn loopschoenen aan en kon mijn gedachten verzetten door uren in de bossen te lopen. In het begin was dit alleen, maar omdat ik buiten liep, zag ik ook weer mijn vrienden. Zij bewonderden me, hadden misschien ook medelijden en zo begonnen ze mee te lopen. Nu had ik terug mensen om te praten over mijn problemen en zo werd ik zowel fysisch als psychisch fit. Een aanrader dus.
Mijn berg - Marijke
Ik ben achttien en heb vier jaar suikerziekte type 1. Viermaal per dag moet ik insuline spuiten. Dat is geen lachertje. Twee jaar van mijn leven heb ik vergooid aan depressieve momenten en zelfdodingsgedachten. De dokters hadden mij aangeraden om aan sport te doen. Ik begon met mountainbike. Met mijn fiets heb ik tweemaal de Mont-Ventoux beklommen. Die berg stond voor mijn suikerziekte en ik heb het gehaald, dus heb ik mijn suikerziekte overwonnen. Van dat moment af heb ik enorm veel zelfvertrouwen en ben ik gelukkig met wat ik heb....
